مدیریت جمعی از ستارگان فوتبال فرانسه شاید در ظاهر ساده به نظر برسد، اما دیدیه دشان از سال ۲۰۱۲ با بازآفرینی مداوم ترکیبها و اتخاذ رویکردی تطبیقی، به موفقیتهای بزرگی رسیده است. او با شناسایی نقاط ضعف و قدرت بازیکنانش، سیستمهای تاکتیکی جدیدی را ایجاد کرده که در هر مسابقه بسته به نیاز، آنها را تغییر میدهد.
دشان در جام جهانی اخیر، تمرکز ویژهای بر حداکثر بهرهبرداری از تواناییهای کیلیان امباپه داشته است. امباپه که اکنون بازیکنی پختهتر نسبت به جام جهانی ۲۰۱۸ است، نقش فعالتری در جریان بازی دارد و فقط مهاجم آخر خط دفاعی نیست. کنار او، دمبله و اولیز نیز با تغییر جایگاهها، خلق موقعیتهای بیشتری برای گلزنی داشتهاند.
در دیدار برابر سنگال، فرانسه با چیدمانی نامتعارف وارد زمین شد اما ضعف در فاصله میان خطوط دفاع و حمله باعث شد سنگال موقعیتهای خطرناکی خلق کند. دشان با اعمال تغییر در چینش، نقش دمبله را به گوش راست منتقل کرد و با فشردهتر کردن خطوط، به ترکیبی مستحکمتر دست یافت که هم در دفاع و هم در حمله موثرتر ظاهر شد.
این تغییرات باعث شد فرانسه هم در فاز دفاعی ثبات بیشتری داشته باشد و هم در حملات، تهدیدات متنوعتری ثبت کند. جابهجاییهای منظم اولیز، دمبله، امباپه و حتی بارکولا در خط حمله، نشان از انعطاف بالای تاکتیکی تیم دارد.
جمعبندی
دشان با جسارت در اعمال تغییرات سیستمی و توجه به ویژگیهای فردی ستارهها، فرانسه را همواره جزو مدعیان حفظ کرده و ترکیبی از ثبات دفاعی و انفجار تهاجمی را ایجاد نموده است. این موفقیت الگویی برای مربیان در استفاده حداکثری از ظرفیت بازیکنان است.
ارسال دیدگاه