تیم ملی فوتبال جمهوری دموکراتیک کنگو با استفاده از آرایش ۵-۳-۲ و تمرکز بر تاکتیکهای تدافعی در جام جهانی ۲۰۲۶، به مرحله حذفی رسیدهاست. یکی از نکات بارز این تیم، فشار بالای خط حمله آنها از زمان آغاز بازی توسط دروازهبان حریف و اجرای پرس نفر به نفر حتی مقابل تیمهایی با مالکیت بالای توپ مانند پرتغال و کلمبیا است.
در عین حال خط دفاعی کنگو نسبت به تیمهایی با سبک بستهتر، جلوتر بازی میکند که گاهی موجب آسیبپذیری در مقابل پاسهای بلند و مستقیم به پشت مدافعان میشود. انگلیس با بهرهگیری از بازیکنانی چون جود بلینگام، هری کین، مارکوس رشفورد و آنتونی گوردون قادر است از این فضای پشت خطوط دفاعی استفاده کند.
یکی از راههای پیشنهادی برای شکستن دفاع کنگو، استفاده بهینه از کنارهها و فولبکهاست؛ با جاگیری پایینتر فولبکها، بازیکنان وینگبک کنگو مجبور میشوند فضای بیشتری را پوشش دهند و این موجب ایجاد فرصت برای ترکیبهای جناحی و پاسهای عمقی خواهد شد.
در بازیسازی نیز، کنگو تمایل دارند با استفاده از یک هافبک دفاعی و واید بودن خط دفاع، مالکیت کوتاه مدت ایجاد کنند. این امر فرصت برای فشار بر هافبکها و انتقال سریع به حمله را در اختیار حریف قرار میدهد. بازیکنی همچون یوآن ویسا با قدرت واکنش سریع در محوطه جریمه، تهدیدی جدی برای هر دفاعی محسوب میشود.
در نهایت، کلید موفقیت انگلیس میتواند بهرهگیری از پاسهای افقی و تغییر جناح بازی جهت بیاثر کردن تراکم بازیکنان کنگو در منطقه توپ و سوئیچ سریع به داخل یا کنارهها باشد. این تحلیل نشان میدهد که اگر انگلیس بتواند از بار فشاری کنگو استفاده کرده و خطوط آنها را از هم جدا کند، میتواند بهراحتی به دروازه این تیم نزدیک شود.
ارسال دیدگاه