در فصل جاری فوتبال اروپا، پنجره بینالمللی سپتامبر و اکتبر ترکیب و به یک بازه ۱۶ روزه تبدیل شده که تیمها بهجای دو بازی، چهار بازی انجام میدهند. این تصمیم با هدف تسهیل روند انتخابی جام جهانی ۲۰۲۶ گرفته شده است اما تبعات قابل توجهی برای تیمهای ملی به ویژه کشورهایی با عمق تیمی محدود به همراه داشته است.
افزایش فشار جسمی و ذهنی
برنامهریزی فشرده رقابتها و افزایش تعداد بازیها موجب بروز خستگی و تحلیل قوای بازیکنان شده است. بازیکنان ایرلند شمالی نمونهای از این شرایط هستند که پس از سفر طولانی به گرجستان و بازگشت سریع به محل مسابقه خانگی، با فرسودگی و مصدومیت بازیکنان کلیدی مواجه شدند.
مصدومیت و محرومیت
در چنین شرایطی مصدومیت یا گرفتن کارت زرد دوم میتواند بازیکنان را بهراحتی از نیمی از مسابقات یک پنجره حذف کند که برای تیمهایی با تعداد بازیکن محدود چالشآفرین است. علاوه بر آن، بازیکنان جوان به دلیل کمتجربگی تحت فشار بیشتری قرار میگیرند و مربیان مجبور به توازن بین تجربه و جوانی هستند.
مشکلات لجستیکی و منابع انسانی
در مقایسه با قدرتهای بزرگ اروپایی، کشورهایی مثل ایرلند شمالی منابع کمتری برای کادر پزشکی و فنی دارند و بسیاری از اعضا بهصورت نیمهوقت یا مشترک با باشگاهها فعالیت میکنند که مدیریت سفر و ریکاوری را دشوارتر میکند.
لزوم بازتنظیم برنامهها
با توجه به این واقعیتها، مربیان بر تناوب بیشتر بین بازیها و حمایتهای لجستیکی تأکید دارند تا بتوانند بازیکنان خود را در بهترین شرایط به میدان بفرستند و از تکرار مصدومیت و خستگی جلوگیری کنند. تجربه ایرلند شمالی نشان میدهد هماهنگی بیشتر در برنامهریزی و امکانات به سود همه تیمها خواهد بود.
ارسال دیدگاه