در گزارش اخیر لیگ برتر انگلیس، تأکید شد که منچسترسیتی طی سال‌های گذشته با بیش‌اظهاری درآمد، قوانین مالی را نقض کرده است؛ رویدادی که نگاهی جدید به وضعیت مالی رقیب همشهری، یعنی منچستریونایتد انداخته است.
در حالی که مالکیت منچسترسیتی منجر به ورود گسترده سرمایه به فوتبال این شهر شد، وضعیت منچستریونایتد متفاوت است. یونایتد از زمان خرید تیم توسط خانواده گلیزر از طریق اهرم مالی، مجموعاً بیش از ۸۵۲ میلیون پوند بابت بهره بدهی پرداخت کرده است. در گزارش مالی سال منتهی به ژوئن ۲۰۲۶ نیز، مجموع بدهی‌های این باشگاه به ۱.۱۵ میلیارد پوند رسیده است.
با وجود کسب درآمد رکوردی ۶۷۷.۶ میلیون پوندی و پیش‌بینی رشد آن تا ۷۶۰ میلیون در سال آتی، بخشی از این درآمد صرف هزینه‌های بالا در نقل و انتقالات، دستمزد بازیکنان و نیز پرداخت بهره بدهی‌ها می‌شود. منچستریونایتد در سال ۲۰۲۵ پنجمین دستمزد بالای لیگ با ۳۱۳ میلیون پوند را داشت که در سال بعد به ۳۰۲ میلیون کاهش یافته است.
باشگاه برای ساخت ورزشگاه جدید، ۶۳.۵ میلیون پوند هزینه خرید زمین اختصاص داده و همچنان مدل تأمین مالی آن نامشخص است؛ تصمیمی که برخی هواداران چندان را نمی‌پسندند و ترجیح می‌دهند منابع صرف تیم شود.
از حیث نقل و انتقالات، سیاست منچستریونایتد در فروش بازیکنان جوان با بندهای خاص و جذب ستاره‌های جدید، در کنار کنترل هزینه‌ها، از رقبا متمایز است. با این وجود، درآمد این باشگاه از فروش بازیکن نسبت به رقیبان پایین‌تر بوده و توازن بین هزینه‌ها و درآمدها همچنان یک چالش کلیدی برای آینده است.
رسوایی مالی سیتی باعث شده بار دیگر توجهات به سمت سیاست‌های مالی باشگاه‌های بزرگ انگلیس جلب شود و ضرورت رعایت انضباط مالی برای موفقیت پایدار بیش‌تر مورد تأکید قرار گیرد.
ارسال دیدگاه