در تابستان ۲۰۲۵، پنجره نقل و انتقالات فوتبال اروپا متفاوتتر از همیشه آغاز شد؛ تنها در ۱۰ روز ابتدایی، باشگاههای لیگ برتر انگلیس حدود ۴۰۰ میلیون پوند برای خرید بازیکن هزینه کردند. دلیل این عجله، برگزاری جام جهانی باشگاهها در آمریکا بود که فیفا با اختصاص یک پنجره ویژه نقل و انتقالات امکان جذب بازیکنان را برای تیمهای شرکتکننده فراهم کرد.
چلسی و منچستر سیتی به عنوان نمایندگان لیگ برتر در جام جهانی باشگاهها، پیش از دیگر رقبا فعالیت خود را در بازار نقل و انتقالات آغاز کردند. چلسی برای جذب لیام دلاپ، داریو اسوگو و مامادو سار جمعاً نزدیک به ۹۰ میلیون پوند هزینه کرد و بازیکن برزیلی استوا ویلیان را که یک سال پیش توافق کرده بود، بالاخره به خدمت گرفت. منچستر سیتی نیز با جذب بازیکنان تاثیرگذاری چون رایان آیتنوری (۳۱ میلیون پوند)، رایان چرکی و تیجانی رِیِندرز ترکیب خود را تقویت کرد.
نکته جالب، فعالیت باشگاههایی مانند منچستر یونایتد بود که با وجود غیبت در جام جهانی باشگاهها، ولخرجترین خرید این پنجره را انجام داد و متئوس کونیا را با ۶۲.۵ میلیون پوند از ولورهمپتون به خدمت گرفت.
در تیمهای بزرگ اروپا نیز شاهد انتقالهای خبرساز بودیم؛ رئال مادرید زودتر از موعد، ترنت الکساندر-آرنولد را برای حضور در جام جهانی باشگاهها از لیورپول جذب کرد و مدافع بوردموث، دین هویزن، را با پرداخت بند آزادسازی به مادرید آورد. دورتموند هم برادر کوچکتر جود بلینگام را از ساندرلند با مبلغ چشمگیر جذب نمود.
در این نقل و انتقالات، ردپای بازیکنان هلندی و فرانسوی نیز پررنگ بود؛ لیورپول جانشینی برای آرنولد پیدا کرد و ساندرلند با ثبت رکورد خرید، انزو لو فی را به خدمت گرفت.
ابعاد این پنجره نقل و انتقالاتی برای باشگاههای ایرانی
گرچه خریدهای کلان و سرعت نقل و انتقالات اروپا برای فوتبال ایران تبدیل به رویایی دور از دسترس شده است، اما این فعالیتهای سریع و پرحاشیه، پیام روشنی برای باشگاههای ایرانی دارد؛ ضرورت برنامهریزی هدفمند، شناسایی استعدادهای داخلی و بهرهگیری از زمان و فرصتهای پنجره نقل و انتقالات داخلی. همچنین پیوستن برخی بازیکنان آسیایی به فوتبال اروپا نشان میدهد که میتوان با بهرهگیری از قابلیت و سرمایهگذاری اصولی، جایگاه بهتری در فوتبال قاره پیدا کرد و حتی شانس حضور در لیگهای معتبر و تورنمنتهایی مانند جام جهانی باشگاهها را در آینده افزایش داد.
ارسال دیدگاه