در حالی که تنها یک سال تا آغاز جام جهانی ۲۰۲۶ فرصت باقی مانده، تردیدها و انتقادها نسبت به کارنامه توماس توخل روی نیمکت تیم ملی فوتبال انگلستان افزایش پیدا کرده است. شکست تحقیرآمیز مقابل سنگال و عملکرد ناامیدکننده در دیدار با آندورا، موجی از ناراحتی و اعتراض نزد هواداران انگلیسی بهوجود آورده است؛ موضوعی که در فوتبال کشورهای بزرگ بهندرت دیده میشود که طرفداران به این زودی بر سر مربی تیم ملی فریاد بکشند.
پس از جدایی گرت ساوتگیت که انگلیس را تا فینال یورو ۲۰۲۴ رسانده بود، انتظار یک تحول مثبت و تزریق روحیهای تازه به تیم میرفت. اما نه تنها نشانهای از پیشرفت مشخص دیده نمیشود، بلکه حتی برخی اعتقاد دارند تیم در حال پسرفت است. توخل تمایل داشت تیمش با لبخند و جذابیت بازی کند، اما فعلاً نه طرح مشخصی در بازی دیده میشود و نه هویتی که امید ایجاد کند.
تصمیمات بحثبرانگیز فنی
انتخاب بازیکنان پا به سن گذاشتهای چون جردن هندرسون و کایل واکر با واکنش منفی روبرو شده است. شکست مقابل سنگال شب سختی برای واکر (که اخیراً عملکرد مطلوبی نداشته) و هندرسون (که تأثیر خاصی نداشت) رقم زد و حالا به نظر میرسد پس از این عملکرد باید قید حضورشان تا جام جهانی را زد.
در پست دفاع راست، عدم اعتماد توخل به ترنت الکساندر-آرنولد قابل انتقاد است؛ زمانی که به جای او هافبکهایی مثل کرتیس جونز بازی میکنند یا ریس جیمز را در پست چپ به میدان میفرستد. این آزمون و خطاها هنوز نتیجه ملموس و مثبتی به همراه نداشتهاند.
بیهویتی و سردرگمی تاکتیکی
بزرگترین انتقاد متوجه سرمربی آلمانی، عدم خلق هویت مشخص برای تیم است. حتی در مقایسه با تیم دوران ساوتگیت، پیشرفتی دیده نمیشود و ترکیب خط هجومی هنوز نامشخص است. به نظر میرسد خود توخل هم در انتخاب بهترین تاکتیک نسبت به بازیکنانش مردد است؛ مخصوصاً اینکه هنوز نتوانسته نقش تعیینکنندهای برای استعداد درخشان و چندپستهای مثل جود بلینگهام پیدا کند.
رویکرد هواداران و آینده تیم
اعتراض صریح تماشاگران پس از شکست نشان داد که جامعه فوتبال انگلستان نگران است. هرچند هنوز تمام امیدها از بین نرفته و انگلیس تمام بازیهای مقدماتی جام جهانی را برده، اما اگر مسیر فعلی ادامه داشته باشد، بعید است ثبات و موفقیت گذشته تکرار شود.
کاپیتان هری کین همچنان نقطه امید فوتبال ملی این کشور است و با رکورد گلزنیاش زیر نظر توخل، انگیزهها زنده مانده است. اما مسئله اینجاست که زمان زیادی برای آزمون و خطا وجود ندارد و توخل لازم است هرچه زودتر ترکیب اصلی، تاکتیک کارآمد و هویت واقعی تیمش را پیدا کند، در غیر این صورت حتی ستارگان بزرگ هم نمیتوانند انگلیس را به آرزوی قهرمانی برسانند.
برای فوتبالدوستان ایرانی همیشه بررسی وضعیت تیمهای بزرگ جهان جالب و آموزنده است. تجربههایی نظیر ناامیدی هواداران انگلیس از مربیان بزرگ، میتواند برای فوتبال ما نیز درسهایی درباره مدیریت انتظارات و اهمیت برنامهریزی بلندمدت داشته باشد.
ارسال دیدگاه