یکی از نکاتی که در انتقال بازیکنان برجسته به تیمهای بزرگ توجه طرفداران فوتبال ایران را به خود جلب میکند، شماره پیراهن آنهاست. پرسش بسیاری این است که چرا ترنت الکساندر-آرنولد، بازیکن تازهوارد رئال مادرید، اجازه ندارد شماره ۶۶ سابق خود در لیورپول را در این تیم اسپانیایی بر تن کند.
برخلاف لیگ برتر انگلیس که بازیکنان میتوانند تقریباً هر شمارهای از ۱ تا ۹۹ را انتخاب کنند، قوانین لالیگا اسپانیا بسیار محدودتر است. به این ترتیب، هر تیم لالیگا موظف است در آغاز فصل، نام ۲۵ بازیکن ترکیب اصلی (موسوم به "اسکاد A") را ثبت کند و فقط مجاز است شمارههایی بین ۱ تا ۲۵ را به آنها بدهد. شمارههای ۱، ۱۳ و ۲۵ هم معمولاً به دروازهبانها اختصاص دارد. بازیکنان جوان یا کسانی که خارج از این لیست «A» هستند، میتوانند شمارههای بالاتری داشته باشند، اما به محض حضور در لیست اصلی، این محدودیت شامل حال آنان میشود.
باتوجه به این قانون، هنگامی که آرنولد به رئال مادرید پیوست، فقط شمارههای ۱۲ و ۱۸ (از شمارههای آزاد غیر دروازهبانی) در دسترس بود و او شماره ۱۲ را انتخاب کرد. این شماره پیشتر متعلق به بازیکنانی چون «مارسلو» و «ادواردو کاماوینگا» بود.
آرنولد و شماره ۶۶ در لیورپول
اما چرا آرنولد در لیورپول این شماره غیرمتعارف را انتخاب کرد؟ واقعیت این است که او ارتباط خاص یا دلبستگی اولیهای با شماره ۶۶ نداشت؛ این شماره به شکل اتفاقی و معمول برای بازیکنان آکادمی به او داده شد و او هیچوقت آن را عوض نکرد. طبق گفته مسئول تدارکات لیورپول، این سیاست آگاهانه است تا بازیکنان جوان احساس نکنند جایگاه ثابتی دارند. اما آرنولد با این شماره ۳۵۴ بار برای لیورپول بازی کرد و آن را به هویت خود در فوتبال گره زد.
شرایط شمارهگذاری در سایر لیگها
این محدودیت لالیگا در سایر لیگهای اروپایی هم وجود دارد؛ مثلاً در بوندسلیگا باید بین ۱ تا ۴۰ شماره انتخاب شود. اما در لیگ برتر انگلیس و سری آ ایتالیا این محدودیت بسیار کمتر است و بازیکنان حتی شمارههای غیرمتعارفی مثل ۸۰ یا ۹۹ را نیز انتخاب میکنند.
انتخاب نام «Trent» روی پیراهن رئال مادرید
نکته جالب دیگر درباره آرنولد این است که او تصمیم گرفت به جای «Alexander-Arnold»، فقط نام «Trent» روی پیراهنش باشد. این کار در فوتبال اروپا مرسوم است و نمونههایش را در میان بازیکنان بزرگ دیدهایم که با نام کوچک یا تکنام روی پیراهن ظاهر میشوند؛ این موضوع هم به سادگی، هم جذب هوادار و هم برندسازی شخصی بازیکن کمک میکند.
در مجموع، انتخاب شماره پیراهن در تیمهای بزرگ اروپایی فقط مختص سلیقه بازیکن نیست و تابع سیاستها و قوانین هر لیگ است. محدودیت شمارهگذاری در لالیگا باعث شده ستارههایی چون آرنولد نتوانند با شماره نمادین خود، برای تیم جدیدشان به میدان بروند؛ موضوعی که شاید برای هواداران ایرانی فوتبال هم جالب توجه باشد.
ارسال دیدگاه