یایا توره؛ از رقابت برادری تا مربیگری در کنار مانچینی
یایا توره یکی از بازیکنان برجسته آفریقایی است که در باشگاههای بزرگی همچون بارسلونا و منچسترسیتی و همچنین تیم ملی ساحل عاج، افتخارات زیادی کسب کرد. پس از بازنشستگی در سال ۲۰۱۹، او مسیر خود را در مربیگری آغاز کرد. گفتوگوی ویژهای که اخیراً با کِلی سامرز داشت، دریچهای جدید به زوایای زندگی توره گشود.
آغاز راه از کودکی سخت تا حضور در اروپا
یایا توره در خانوادهای با پدری نظامی رشد یافت که انضباط را برایش به ارمغان آورد. او از کودکی علاوه بر فوتبال، ورزشهایی مثل بسکتبال و تکواندو را هم تجربه کرد اما عشق اصلیاش فوتبال بود. مهاجرت زودهنگام به آبیجان و محیط سخت و متفاوت، شخصیت و جدیت ویژهای به او بخشید.
خانواده و الهامبخشی مربیان بزرگ
توره همیشه از خانوادهاش به عنوان بزرگترین حامیان یاد میکند. او تأثیر قابل توجه مربیانی مانند فرانک رایکارد و روبرتو مانچینی را فراموش نمیکند. رایکارد نقش کلیدی در تعیین پست بازیش به عنوان هافبک دفاعی داشت و مانچینی با انرژی و اشتیاقش، الگویی متفاوت برای توره ساخت.
موفقیت در بارسلونا و منچسترسیتی
دوران حضور توره در بارسلونا با قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا و لالیگا و در منچسترسیتی با آغاز یک عصر جدید برای این باشگاه همراه شد. او با وجود تردیدهای اولیه رسانهها، توانست همه را تحتتأثیر قرار دهد و به یکی از مهرههای کلیدی تبدیل شود.
رقابت برادری و حمایت دوطرفه
رابطه توره با برادرش کولو همواره با رفاقت و رقابتی سالم همراه بوده است. هر دو نقش مؤثری در موفقیت یکدیگر داشتهاند و انگیزهشان برای پیشرفت بیشتر از دل همین رقابت نشأت گرفته است.
آغاز دوران مربیگری؛ انگیزه برای هیجانزده کردن هواداران
توره پس از پایان فوتبال حرفهای، وارد عرصه مربیگری شد و در آکادمی تاتنهام، روسیه، اوکراین و عربستان سعودی به کسب تجربه پرداخت. او امیدوار است روزی تیم خودش را هدایت کند و هواداران را با سبک بازی هیجانانگیزش شگفتزده سازد.
دیدگاه زندگی و آینده
توره خود را فردی مثبت، جدی و سختکوش میداند و باور دارد موفقیت در فوتبال نیازمند انضباط و فداکاری بالا است. او هنوز به آینده امیدوار است و رؤیای قهرمانی به عنوان مربی را در سر دارد؛ انگیزهای که همچنان او و هوادارانش را به وجد میآورد.
نظرات