آیا شکستن پا بدتر از پارگی رباط صلیبی ACL است؟
آسیبهای ورزشی همواره جزئی جدانشدنی از دنیای فوتبال هستند و دو مورد از رایجترین و جدیترین آنها شکستن پا و پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) است. اما کدام یک بدتر است؟
انواع شکستگی پا
- شکستگی فیبولا: معمولا طی ۶ تا ۸ هفته بهبود مییابد چون فیبولا بار زیادی را تحمل نمیکند.
- شکستگی تیبیا: بهبود آن حدود ۳ تا ۴ ماه زمان میبرد چرا که نقش اصلی در وزنگیری دارد.
- شکستگی فمور: نادر ولی شدید؛ اغلب ۳ تا ۴ ماه برای درمان نیاز دارد.
در موارد شدید، ممکن است عمل جراحی و استفاده از پلاک و پیچ فلزی ضروری باشد. این مسئله روند درمان را طولانیتر اما بازتوانی اولیه را سریعتر میکند.
مقایسه با پارگی رباط صلیبی (ACL)
پارگی ACL یکی از بدترین کابوسهای فوتبالیستهاست چون روند بهبودی آن بسیار طولانی است. این رباط نقش کلیدی در ثبات زانو دارد و پس از پارگی معمولاً نیاز به جراحی بازسازی هرچند با تکنیکهای پیشرفته دارد.
- حداقل طول درمان: ۹ تا ۱۲ ماه (در بهترین شرایط بازگشت به شرایط مسابقه حرفهای).
- بازتوانی آهسته و تدریجی برای بازگشت قدرت عضلات و عملکرد طبیعی زانو.
- خطر بازگشت مصدومیت خاصه در یک سال نخست پس از بازگشت به میدان بالا است.
چرا دوران بهبودی متفاوت است؟
استخوانها، با تحریک مناسب مثلاً تحمل وزن کنترلشده، زودتر ترمیم میشوند. در مقابل، رباطها و بافتهای نرم خصوصاً در ساختار پیچیده زانو به زمان و مراقبت بیشتری نیاز دارند تا بازسازی کامل انجام شود؛ به همین خاطر معمولاً دوران بازتوانی پس از پارگی ACL طولانیتر از شکستگی استخوان است.
جمعبندی
در جمعبندی باید گفت هر دو این آسیبها میتواند دوران حرفهای ورزشکار را با مشکل مواجه کند. اما عموماً پارگی ACL به علت مدت طولانی بازتوانی، احتمال بازگشت نشدن به سطح قبلی و محدودیتهای حرکتی، از نظر فوتبالی دردناکتر و بدتر از شکستگی استخوان پا تلقی میشود. البته، شدت آسیب، نحوه درمان و فیزیوتراپی دقیقاً تعیینکننده نتیجه نهایی هستند.
نظرات