جک دریپر؛ قهرمانی در مسترز ایندین ولز و عبور از تکرار روزمرگی
جک دریپر پس از بازنشستگی به دلیل مصدومیت مقابل کارلوس آلکاراز در اوپن استرالیا، موج تردیدها درباره آینده حرفهایاش به اوج رسید، اما او با بازگشتی قدرتمند در ایندین ولز پاسخی قاطع به منتقدان داد. دریپر ظرف هشت هفته، نه تنها نخستین قهرمانی مهم خود را در مسترز ایندین ولز رقم زد، بلکه به جمع ۱۰ تنیسباز برتر دنیا نیز رسید.
تحول پس از ملبورن
دریپر در گرند اسلم استرالیا با مشکل ران و مصرف مسکن دستوپنجه نرم کرد و نهایتاً مجبور بود برای جلوگیری از تشدید آسیبدیدگی برابر آلکاراز از ادامه مسابقه انصراف دهد. تصمیمی که با مدیریت صحیح دوره نقاهت و برنامهریزی هوشمندانه، جواب داد و به افزایش توان جسمی و اعتماد به نفس او در زمین منتهی شد.
ارتقاء کیفیت سرویسها، افزایش چابکی و ضربات متنوع باعث شد دریپر تاکتیکیتر و جسورتر ظاهر شود. مربی او، جیمز تروتمان تاکید کرده که "دریپر باید سبک بازی و سلاحهای خودش را تحمیل کند" و همین رویکرد کلید بردهای اخیر او بوده است.
نقش کلیدی تیم سابق موری
با ورود شین انان (فیزیوتراپیست) و مت لیتل (مربی بدنسازی) که هسته تیم سابق اندی موری را تشکیل میدادند، دریپر حالا از نظر بدنی و روحی توانمندتر شده؛ دیگر خبری از لقب "پسر پرمصدومیت" در مورد او نیست. تمرینات منظم بدنسازی و مراقبتهای ویژه، موثرترین رمز موفقیتش بودهاند.
زندگی حرفهای دریپر خارج از زمین هم به انضباط و روحیه تیمی گره خورده. بازی مونوپولی شبانه و تغذیه سالم از جمله ابزارهای حفظ تعادل روانی او طی تورنمنت ایندین ولز بودهاند.
مسیر به سوی قهرمانی گرند اسلم
از نخستین قهرمانیاش روی چمن اشتوتگارت تا فینالهای ATP 500 در وین و حالا قهرمانی در مسترز ۱۰۰۰، پیشرفت دریپر پیوسته و منطقی بوده است. گرچه سختترین چالشهای پیشرویش حضور موفق در رولان گاروس و ویمبلدون است، اما حالا اعتماد بنفس و آمادگی لازم را برای خلق شگفتی در اختیار دارد.
این بازیکن چپدست بریتانیایی همچنان به توسعه ضربات زمینی و سرویسهای خود فکر میکند اما میگوید: «هنوز کار ناتمامی روی خاک دارم، اما چرا نتوانم بهترینهای این سطح را به چالش بکشم؟»
نظرات