آیا مدل مالکیت چند باشگاهی هواداران فوتبال را دلسرد می‌کند؟

مدل مالکیت چند باشگاهی (MCO) طی سال‌های اخیر به یکی از موضوعات مهم فوتبال اروپا تبدیل شده است. نمونه بارز آن پیوند استراسبورگ با باشگاه چلسی تحت سرمایه‌گذاری BlueCo است. اگرچه این اتحاد به بهبود چشمگیر امکانات، افزایش بودجه جذب بازیکنان و ارتقای جایگاه ورزشی استراسبورگ انجامیده و حتی رویای رقابت در لیگ‌های اروپایی را محقق ساخته است، اما اخیراً صدای مخالفت هواداران بلندتر شده است.

هواداران قدیمی استراسبورگ نسبت به کاهش استقلال باشگاه معترض‌اند؛ آن‌ها معتقدند که باشگاه عملاً به تیم دوم چلسی تبدیل شده است. سکوت اعتراضی 15 دقیقه ابتدایی مسابقات و بنرهایی به نشانه اعتراض، جلوه‌ای از مخالفت هواداران است. انتقال غیرمنتظره لیام روزنیور، سرمربی موفق این تیم به چلسی و جدایی کاپیتان امانوئل امگا، نگرانی‌ها را دوچندان کرد.

کارشناسان معتقدند باشگاه‌های زیرمجموعه گروه‌های بزرگ سرمایه‌گذاری مثل BlueCo بیش از آنکه به سود منافع هواداران و رشد پایدار باشگاه فکر کنند، به دنبال کسب سود مالی از خرید و فروش استعدادهای جوان هستند. این دیدگاه با اعتراضات هواداران تیم‌هایی مانند تروا (زیرمجموعه City Football Group) نیز روبه‌رو شده است.

هرچند اتحادیه‌های فوتبالی اروپا و فیفا نسبت به تبعات این مدل هشدار داده‌اند و بعضی محدودیت‌ها را اعمال کرده‌اند، اما هنوز مانعی جدی برای گسترش مالکیت چند باشگاهی وجود ندارد. این روند می‌تواند آینده فوتبال باشگاهی اروپا را از رقابت واقعی دور کند و توازن میان باشگاه‌های بزرگ و کوچک را بیش از پیش برهم بزند.