بحثها بر سر وضع مقررات مالی جدید در لیگ برتر انگلیس به اوج رسیده است. قرار است ماه آینده مسئولان لیگ برتر درباره مدلهای جدیدی مثل مدل «پایهگذاری هزینه از پایین» (TBA) یا مدل «نسبت هزینههای تیم» (SCR) تصمیمگیری کنند. هدف اصلی از این مدلها ایجاد محدودیت برای درآمدزایی و خرج کردن بیش از حد توسط باشگاههاست تا از سلطه کامل چند باشگاه ثروتمند جلوگیری شود.
طبق مدل TBA میزان مجاز هزینهکرد هر باشگاه (اعم از حقوق بازیکنان، پرداخت به ایجنتها و هزینه نقلوانتقال) حداکثر ۵ برابر درآمد تیم قعر جدول از محل پخش تلویزیونی و جوایز باشد. سال گذشته این رقم برای تیم بیستم یعنی شفیلد یونایتد حدود ۱۱۰ میلیون پوند بود. بنابراین سقف هزینه مجاز برای هر باشگاه ۵۵۰ میلیون پوند در نظر گرفته میشود.
این محدودیت صرفنظر از درآمد خود باشگاه اعمال میشود و منتقدان عمده آن هم باشگاههای بزرگتر مثل منچسترسیتی، منچستریونایتد و استون ویلا هستند که معتقدند این تصمیم رقابت آنها با باشگاههای طراز اول اروپا مانند رئال مادرید و بایرن مونیخ را تضعیف خواهد کرد.
در مقابل مدل SCR یا نسبت هزینه به درآمد، اجازه میدهد باشگاه حداکثر درصدی از کل درآمد خود را صرف هزینههای تیمی کند (در لیگ برتر تا ۸۵٪ و در رقابتهای اروپایی تا ۷۰٪).
برخی باشگاههای لیگ برتر میگویند موافق SCR هستند، اما فقط اگر محدودیت «پایهگذاری» هم اعمال شود تا ثروتمندترین باشگاهها اختلاف زیادی با سایرین پیدا نکنند و تعادل رقابتی حفظ شود.
این محدودیتها تابهحال واکنشهای حقوقی نیز به همراه داشته است؛ اتحادیه بازیکنان حرفهای (PFA) مخالف جدی مدل TBA است و حتی برای پیگیریهای احتمالی اقدام به گرفتن وکیل کرده است.
با توجه به حساسیت موضوع و تجربه جریمههایی مثل کسر امتیاز برای اورتون و ناتینگهام فارست به خاطر نقض مقررات مالی قبلی، هنوز مشخص نیست چه تصمیمی اتخاذ خواهد شد؛ اما مسلم است که آینده مالی فوتبال انگلیس در آستانه یکی از پرچالشترین برهههای خود قرار دارد.
ارسال دیدگاه