ماگپای کوچک؛ چرا مورینیو عاشق نیوکاسل است؟
ژوزه مورینیو، سرمربی پرتغالی که دوران مربیگریاش با قهرمانیها و افتخارات متعددی همراه بوده، از همیشه به باشگاه نیوکاسل و استادی فراموشنشدنی چون سر بابی رابسون دلبستگی خاصی دارد. این رابطه فراتر از مرزهای فوتبال ساده است و ریشه در دوستی و همکاری نزدیک آنان در دهه ۹۰ میلادی دارد؛ روزهایی که مورینیو هنوز به نام "آقای خاص" شناخته نمیشد.
شروع راه با یک مربی بزرگ
مورینیو کارش را بهعنوان مترجم سر بابی رابسون در اسپورتینگ لیسبون آغاز کرد. اما بهمرور زمان او فقط یک مترجم نبود؛ در تمرینات و آنالیزها، یار حقیقی او شد و با گذشت زمان تجربیات گرانبهایی کسب کرد. سر بابی، که بعدها به خاطر بیماری سرطان بنیاد معروفش را تأسیس کرد، نقش پدری را برای مورینیو بازی میکرد.
شخص معتمد در تیم
در تمام سالهای همکاریشان، مورینیو همان کسی بود که همواره گوش به زنگ و چشم بینا برای سر بابی بود. حتی زمانی که باشگاه اسپورتینگ رابسون را ناگهانی برکنار کرد، این مورینیو بود که خبر را به استاد داد و پس از آن نیز خود را برابر تک تک مشکلات، در کنار او نگاه داشت.
رمز وفاداری و عشق
وقتی که سر بابی به پورتو و بعد بارسلون رفت، اصرار داشت که مورینیو هم همراهش باشد. آنها با هم عناوین زیادی کسب کردند و مورینیو در گزارشدهی، آنالیز حریفان و ارتباط با بازیکنان جوان و ستارههای بینالمللی به بازوی راست سر بابی تبدیل شد.
اثر ماندگار بر مورینیو و نیوکاسل
حتی سالها پس از جدایی مسیر آنها، عشق و احترام مورینیو به استادش باقی ماند. او یکبار برای خیریه مربوط به بنیاد سر بابی، جایزه ارزشمند بهترین مربی سال خود (توپ طلای مربیان) را اهدا کرد که منجر به جمعآوری مبلغ چشمگیری برای مبارزه با سرطان شد — حرکتی که خانواده رابسون هرگز فراموش نکردند.
حال، بازگشت مورینیو به ورزشگاه سنتجیمز پارک، ورزشگاه نیوکاسل، همیشه با احساساتی آمیخته است؛ جایی که او خود را "ماگپای کوچک" (اشاره به لقب تیم نیوکاسل) میداند و هنوز خاطرات استادش را زنده نگه میدارد.
مورینیو: باشگاه نیوکاسل میداند که چقدر به آنها علاقه و احترام دارم. من این عشق را از آقای رابسون آموختم.
چنین رابطهای برای فوتبال ایران هم درس بزرگی است. تاثیر یک مربی بزرگ بر شخصیتی جوان میتواند راه را برای ظهور یک ستاره یا مربی ماندگار فراهم کند.
ارسال دیدگاه