آریانا سابالنکا، ستاره مطرح شماره یک تنیس زنان جهان، سال ۲۰۲۵ را با فراز و فرودهای زیادی سپری کرد. هواداران ایرانی تنیس از نزدیک شاهد موقعیتها و احساسات پرشور این قهرمان بلاروسی بودند؛ کسی که موفق شد بار دیگر قهرمان گرنداسلم شود اما در فینالهای مهمی نیز ناکام ماند.
سابالنکا با سرویسها و ضربات قدرتمندش شاید خطرناکترین بازیکن زن فعلی باشد. اما همان هیجان و احساسات شدید که انرژی مثبت ایجاد میکند، گاهی موجب اشتباهات فنی میشود. نمونه بارز آن، فینال رولان گاروس مقابل کوکو گاف بود که ۷۰ اشتباه غیر اجباری داشت و نتیجه را واگذار کرد. خودش پس از مسابقه اعتراف کرد: «بدترین فینالی که بازی کردم.» این صراحت، نشانی از صداقت و اشتیاق او برای پیشرفت است.
او در پایان سال همچنان صدرنشین جدول ردهبندی ماند؛ ۵۵ هفته پیاپی نفر نخست جهان بود و توانست عنوان قهرمانی اوپن آمریکا را هم دفاع کند. برای طرفداران ایرانی، موفقیت سابالنکا نه فقط به دلیل عملکرد فنی، بلکه به دلیل مبارزه با سختیها و فشارهای روانیاش نیز الهامبخش است.
سابالنکا که سالها به عنوان بازیکنی با سرویس پرخطا مشهور بود، در سالهای اخیر با تغییر سبک و کار روی ذهنیتش، تحولات مثبت زیادی داشت. در گفتگویی، علت پیشرفت را حمایت و صحبتهای مادرش دانست و گفت: «پدرم همیشه حتی پس از هر برد معمولی، به من افتخار میکرد. پس قهرمانی سرنوشت نیست.» این نگاه، سابالنکا را آزاد کرد و کمک بزرگی در کنترل احساسات شد.
در بریتانیا و آمریکا، مخصوصاً با قوانین سختگیر و تماشاگران پرشور، سابالنکا نشان داد چگونه میتواند روی خودش و بازیاش تمرکز کند. او همچنین پس از باختهای بزرگ، سریعا روحیهاش را بازیافت و آماده چالشهای آینده شد، که این ویژگی برای هر ورزشکاری بسیار باارزش است.
در میان علاقهمندان تنیس ایران، آریانا سابالنکا نماد پشتکار، تضاد هیجان و عقلانیت و الگوی پذیرش شکست با هدف بازگشت قویتر است. باید دید در سال آینده او چگونه این مسیر را ادامه میدهد؛ اما بیشک از هر شکست، درس تازهای خواهد آموخت.
ارسال دیدگاه