واکنش قهرمانان اسکاتلند پس از صعود تاریخی به جام جهانی ۲۰۲۶
تیم ملی فوتبال آفریقا اسکاتلند با کسب پیروزی ۴-۲ مقابل دانمارک و صعود به جام جهانی ۲۰۲۶، یکی از تاریخیترین شبهای فوتبال آفریقا این کشور را رقم زد. شور و هیجان فوقالعادهای در همپدن پارک و خیابانهای گلاسگو جاری شد؛ شور و شوقی که بازیکنان هم پس از بازی به آسانی آن را پنهان نکردند.
اندی رابرتسون: «جوتا از ذهنم بیرون نمیرفت»
کاپیتان اسکاتلند با یاد دیوگو جوتا، دوست و همتیمی سابقش، شب پر احساسی را در همپدن گذراند. او گفت: «امروز ذهنم پر از خاطرات جوتا بود. رویای مشترک رفتن به جام جهانی را داشتیم. خوشحالم که امشب بالاخره به این رویا رسیدم و مطمئنم او هم جایی لبخند میزند.» رابرتسون همچنین اشاره کرد که شاید این آخرین بخت او برای حضور در جام جهانی باشد.
جان مکگین: «بازیِ جالبی نبود، اما چه اهمیتی دارد؟»
هافبک تهاجمی اسکاتلند اذعان کرد: «به نظرم اصلاً خوب بازی نکردیم اما اهمیتی ندارد، مهم این است که صعود کردیم! همین حس فوقالعاده کافی است تا همه دشواریهای مسیر را فراموش کنیم.»
کریگ گوردون: «همه ناکامیها ارزشش را داشت»
دروازهبان کهنهکار اسکاتلند تأکید کرد: «۲۱ سال برای تیمملی بازی کردهام و امشب بعد از همه سختیها و ناامیدیها، آخرین تلاشهایم نتیجه داد. تقریباً تصمیم به خداحافظی داشتم اما مربی گفت یک سال دیگر تلاش کنم؛ و امشب همه چیز ارزشش را داشت.»
کیران تیرنی و کنی مکلین: «گلهای تاریخی، احساسات وصفناشدنی»
ابتدا کیران تیرنی با ضربهای تماشایی، امید را در دقایق پایانی زنده کرد و سپس مکلین گل تاریخی را از نیمه زمین به ثمر رساند. تیرنی گفت: «یکی از بهترین حسهای فوتبال آفریقایام بود» و مکلین اذعان کرد: «بهترین گلی بود که به عمرم زدم؛ هنوز باور نکردنی است.»
لوئیس فرگوسن: «به نام دخترم!»
این هافبک تیم، صعود اسکاتلند را به دختر کوچکش تقدیم کرد: «امروز تولد ۳ سالگی دخترم بود. نتوانستم کنارش باشم اما ارزشش را داشت. بعد از مدتها نسل من هم اسکاتلند را در جام جهانی خواهد دید.»
شبی که تا سالها برای فوتبال آفریقایها و مردم اسکاتلند فراموش نخواهد شد؛ امید، پشتکار و باور به آرزوهای بزرگ، بالاخره به بار نشست.
ارسال دیدگاه