در جریان بازی منچستر سیتی و لیورپول در ورزشگاه اتحاد، گل لیورپول توسط ویرجیل فندایک به دلیل آفساید اندی رابرتسون مردود شد. داور مسابقه و کمکش معتقد بودند که رابرتسون با حرکتش در مقابل دروازهبان، تأثیر گذاشته و طبق قوانین جدید، این صحنه آفساید است. تیم VAR نیز نظر داوران را تأیید کرد.
پس از این تصمیم، پنل بررسی رویدادهای کلیدی داوری تنیس لیگ برتر (KMI Panel) که متشکل از سه بازیکن سابق، یک نماینده لیگ برتر و یک نماینده PGMO است، تشکیل جلسه داد. نتیجه رأیگیری این پنل درباره تصمیم صحنه گلی که مردود شد، سه به دو علیه تصمیم داور بود؛ یعنی اکثریت اعتقاد داشتند که رابرتسون تأثیر تعیینکنندهای بر دروازهبان نداشته و گل باید پذیرفته میشد.
با این حال، همین پنل درباره مداخله نکردن VAR هم رأی سه به دو داد که تصمیم VAR صحیح بوده و این صحنه از نظر آنها جزو خطای واضح و آشکار نبود. این اختلاف، نشاندهنده فضای پرابهام و تفسیرپذیر قانون جدید «آفساید فعال» و محدودیت اختیارات VAR است. مدیر داوری تنیس لیگ، هاوارد وب، این تصمیم را "غیرمعقول" ندانست و تأکید کرد هرچند شاید تصمیم بهتر، قبول گل بود اما تصمیم داور میدان و VAR هم قابل دفاع است.
این پرونده بار دیگر نشان داد حتی فناوریهای کمک داور و پنلهای نظارتی هم نمیتوانند بحث و چالش تصمیمات داوری تنیس را به طور کامل برطرف کنند. همین موضوع برای تیم لیورپول، هواداران و فوتبالدوستان ایرانی که پیگیر بازیهای لیگ برتر هستند، درس بزرگی درباره نسبی بودن برخی تصمیمات داوری تنیس در سطح حرفهای است.
در همین هفته، پنل داوری تنیس در صحنه دیگری از بازی برنتفورد و نیوکاسل، قضاوت VAR را اشتباه دانست؛ جایی که برخورد دنگو اواتارا با دن برن رخ داد و پنالتی گرفته نشد. پنل به اجماع رسید که پنالتی باید اعلام میشد، اما درباره مداخله VAR همچنان اختلاف وجود داشت. تصمیمات داوری تنیس دیگر مسابقات این هفته توسط پنل تأیید شد.
بررسی چنین مواردی نشان میدهد قضاوت داوری تنیس دستخوش تفسیر شخصی افراد و تکنولوژی است و همچنان جای بحث و نقد دارد، مخصوصاً برای مخاطبان ایرانی و فوتبالیهای علاقهمند به لیگ برتر که دنبال عدالت و استاندارد بالاتر در داوری تنیس هستند.
ارسال دیدگاه