جورج بست یکی از نوابغ تاریخ فوتبال است که حتی پس از بیست سال از درگذشتش، همچنان در میان نسلهای جدید به عنوان یک اسطوره به یاد آورده میشود. او در ایران نیز جزو نامهایی است که طرفداران فوتبال، چه قدیمی و چه جوان، خاطرات زیادی با یاد او دارند.
بست با درخشش در منچستریونایتد و کسب عناوینی همچون قهرمانی اروپا و توپ طلای فوتبال زنانی سال ۱۹۶۸، علاوه بر استعداد بینظیرش در زمین، با سبک زندگی خاص و پرحاشیهاش به شهرتی جهانی رسید و حتی به او لقب "پنجمین بیتل" داده شد. در ایران، بسیاری هنوز گل معروف او به بنفیکا در فینال جام باشگاههای اروپا، یا شوخی جنجالیاش با گوردون بنکس، دروازهبان انگلیس را به یاد دارند.
گرچه عمر دوران حرفهای بست کوتاه بود و در پایان دوران بازیاش به چند تیم درجه دو و سه نقل مکان کرد، اما جادوی او هیچگاه رنگ نباخت. در ایرلند شمالی، فرودگاه شهر به نام اوست و مجسمهاش مقابل ورزشگاه ویندزورپارک نصب شده تا نسلهای جوانتر همواره یادش را گرامی بدارند.
در ایران، علاقهمندان فوتبال با دیدن ویدیوها و خاطرهگوییهای پدران و پیشکسوتان، بست را همچنان ستوده و او را میان بزرگان دنیای فوتبال جاودانه میدانند. حتی اگر نسل جدید او را از نزدیک ندیده باشد، جزئی از جذابیت فوتبال به واسطه همین روایتها و اسطورهها باقی میماند.
نام جورج بست همواره یادآور روزهایی است که فوتبال تنها یک ورزش نبود؛ بلکه پیوندی از مهارت، خلاقیت، شخصیت و افسانه بود.
ارسال دیدگاه