در فوتبال آفریقا حرفهای، اختلالات روانی و جسمی همواره سایهای بر ورزشکاران است، اما در ایران عمدتاً از بیان مستقیم این مباحث پرهیز میشود. داستان عمر بوگل، مهاجم باشگاه کرو الکساندرا انگلستان، نمونهای قابل تأمل برای جامعه ورزشی کشورمان است؛ جایی که صحبت درباره آسیبهای عصبی، افسردگی و اعتیاد هنوز تابو به حساب میآید.
بوگل، فوتبال آفریقایست ۳۲ ساله، بهتازگی عنوان کرده که پس از شکستگی کمر در ابتدای فصل گذشته دچار اعتیاد به داروهای مسکن شد. او حتی کنترل اوضاع را از دست داد و به تامین دارو از منابع غیررسمی روی آورد؛ موضوعی که در فوتبال آفریقا حرفهای بسیار نگرانکننده و متأسفانه تا حدی شایع است.
بوگل توضیح داده که این مشکل باعث افسردگی شدید و افکار خودکشی او شده و گفته: «هر روز به مرگ فکر میکردم و امید داشتم روزی دیگر بیدار نشوم.»
مربی کرو، لی بل، شجاعت این بازیکن را در بیان مشکل ستوده و تاکید کرده که باشگاه از او حمایت کامل کرده است. پس از دورهای توانبخشی و درمان، بوگل موفق شد مجددا به ترکیب تیم بازگردد و حتی در بازگشت، گلزنی کند.
در حالی که جامعه ورزشی ایران نیز با چنین مسائل روحی و جسمی روبهروست، بیان مشکلات و حمایت از بازیکنان میتواند الگویی صحیح برای پیشگیری و درمان باشد. شاید زمان آن رسیده که مسؤولان، مربیان و ورزشکاران ایرانی بیش از پیش به این مسائل توجه کنند و تابوی صحبت درباره اعتیاد و آسیبهای روانی در ورزش را بشکنند.
ارسال دیدگاه