انتقال به ورزشگاه جدید برای بسیاری از باشگاههای مطرح انگلیس همیشه با امیدواری و رویاپردازی همراه بوده اما واقعیت عرصه مسابقات لیگ برتر، پدیدهای به نام "نفرین ورزشگاه جدید" را به تصویر کشیده است. اورتون که پس از ۱۳۳ سال ورزشگاه گوڈیسون پارک را ترک و به استادیوم هیل دیکینسون کوچ کرد، نمونه امروزی این پدیده است.
آمار نشان میدهد پس از پنج بازی نخست بدون شکست در خانه جدید، انتظارات هواداران اورتون افزایش یافت اما در ادامه با شکست مقابل منچستریونایتد، این باشگاه به یکی دیگر از تیمهایی تبدیل شد که بعد از نقل مکان، در خانه جدید خود برای کسب نتایج خوب به مشکل خوردهاند.
از دیگر باشگاههای مطرح انگلیسی میتوان به تاتنهام، وستهام و ساوتهمپتون اشاره کرد که هر کدام پس از ساخت ورزشگاه جدید، دچار افت مشهودی در امتیازات خانگی شدند. طبق آمار، از هشت باشگاه لیگ برتری که از ۱۹۹۲ به بعد با حفظ جایگاه خود در سطح اول فوتبال انگلیس به ورزشگاه جدید نقل مکان کردند، تنها در یک مورد (داربی کانتی) عملکرد خانگی بهتر شد و در سایر موارد، افت یا حفظ سطح قبلی مشاهده شد.
در مورد اورتون، کاهش نسبی امتیازات خانگی نسبت به فصل آخر گوڈیسون (۰٫۲ امتیاز کمتر به ازای هر بازی) و گلهای محدود زده شده (تنها ۵ گل در ۷ بازی اخیر در تمامی رقابتها)، نیاز به تطبیق هرچه سریعتر بازیکنان و مربیان با شرایط جدید را برجسته کرده است. طبق اظهارات دیوید مویس، سرمربی اورتون، فضای بزرگتر ورزشگاه و تغییراتی چون زمین چمن وسیعتر باعث شده تیمهای مهمان راحتتر بازی کنند و تیم هنوز احساس خانه بودن ندارد.
افزایش اندازه زمین مسابقه در استادیوم جدید نیز یکی از دلایل عمده این مشکلات است. به گفته برخی کارشناسان، کندی حرکت برخی مدافعان میانی اورتون و عدم هماهنگی با سبک جدید باعث آسیبپذیری بیشتر شده است. تا پایان فصل، اورتون برای شکستن این نفرین و تبدیل استادیوم جدیدش به قلعهای حقیقی، کار سختی پیش رو دارد.
ارسال دیدگاه