در شرایطی که تغییرات سریع در باشگاههای فوتبال اروپا به یک هنجار تبدیل شده است، حفظ موقعیت شغلی برای سالهای متوالی، چالش بزرگی برای مربیان به شمار میرود. مارتین اونیل اخیراً به باشگاه مربیانی که بیش از ۱۰۰۰ بازی رسمی روی نیمکت داشتهاند، پیوست؛ گروهی که نامهایی مانند الکس فرگوسن، هری ردنپ، برایان کلاف و تونی پیولیس نیز در آن دیده میشود.
بر اساس آمار اتحادیه مربیان لیگ فوتبال انگلستان، ۵۶ درصد از مربیان تازهکار، پس از اخراج از نخستین باشگاه، دیگر فرصت دوبارهای پیدا نمیکنند. به طور متوسط در لیگ برتر انگلیس، مدت زمان حضور مربیان روی نیمکت کمی بیش از دو سال است که البته این عدد در لیگهای پایینتر کاهش مییابد.
عوامل کلیدی ماندگاری مربیان
- توانایی برنده شدن: مهمترین معیار موفقیت مربی در هر سطحی نتیجهگیری و پیروزی است. پیولیس تاکید میکند، فلسفههای فوتبالی بدون کسب نتیجه هیچ تضمینی برای ماندگاری ندارد.
- شناخت کامل از بازیکنان و باشگاه: نخستین سال مربیگری، دوره شناخت است و سال دوم زمان اصلاح ساختار. سومین سال باید نشاندهنده پیشرفت ملموس تیم باشد.
- مهارت در مدیریت انسانها و ساختار باشگاه: کار با مدیران ورزشی، مالکان خارجی و آژانسهای بازیکنیابی امروزه بخشی جدانشدنی از مدیریت فوتبال است.
- انعطافپذیری و یادگیری مستمر: تغییرات سریع فوتبال این الزام را ایجاد کرده که مربیان پیوسته دانش و متدهای خود را بهروزرسانی کنند.
چالشهای جدید مربیان جوان
باشگاههای بسیاری سرنوشت مربیان جوان خارجی را در اروپا رقم میزنند، بدون آنکه فرصت یادگیری یا پشتیبانی مناسبی به آنها داده شود. نمونههایی چون ویلفرد نانسی، ویل استیل و اریک رمزی نشان میدهد نبود تجربه و عدم وجود مربیان منتور در کنار افراد تازهوارد، ماندگاری آنان را كاهش میدهد.
سفر به خارج؛ راهحلی برای مربیان جوان
امروزه بسیاری از مربیان انگلیسی ترجیح میدهند به کشورهای اسکاندیناوی یا لیگهای دیگر اروپا بروند تا شانس بیشتری برای تجربه و ثبات داشته باشند. مثال استیو کوپر که هدایت بروندبی دانمارک را بر عهده گرفت، نشانهی همین روند است.
در مجموع، علیرغم فشار نتایج و تغییرات ساختاری، مربیانی که بتوانند اصل برنده شدن، شناخت نیروی انسانی و سازگاری با شرایط را سرلوحه کار خود قرار دهند، بیشترین شانس ماندگاری و موفقیت را در فوتبال امروز خواهند داشت.
ارسال دیدگاه