در سالهای اخیر، استفاده از سیستم کمک داور ویدیویی (VAR) در فوتبال اروپا به محل مناقشه بسیاری تبدیل شده است. این فناوری که با هدف رفع اشتباهات بزرگ داوری و ایجاد عدالت وارد میادین شد، طبق نظر بسیاری از کارشناسان و مربیان، حالا به یک معضل بدل گشته که گاهی روح فوتبال را گرفته است.
در صحنههای بسیاری، بهویژه روی ضربات ایستگاهی و کرنرها، شاهد درگیریهای شدید میان بازیکنان هستیم. بازیکنان دفاعی اغلب مهاجمان را بدون توجه به توپ در آغوش میگیرند، اما داوران کمتر برای این رفتارها خطا یا پنالتی اعلام میکنند. این باعث بینظمی در دفاع و کاهش ارزش مهارتهای تدافعی کلاسیک شده است. طرفداران ایرانی نیز بارها در لیگ برتر چنین صحنههایی را مشاهده کردهاند که بدون دخالت داوران، ادامه یافته است.
از سوی دیگر، اعتراضات به تصمیمهای داوران درباره زمان اضافه و حساسیت آنها نیز رو به افزایش است. پیشنهادهایی مانند حضور تایمکیپر رسمی که زمان بازی را کنترل کند و شفافیت بیشتری برای بازیکنان و هواداران ایجاد کند، میتواند به جلوگیری از تنش در پایان مسابقات کمک کند.
مسئله مهمتر اما نحوه عملکرد VAR است؛ جایی که اشتباهات داوری همچنان رخ میدهند و مداخلات مکرر VAR گاهی جذابیت و جریان طبیعی بازی را از بین میبرد. قانون باید به گونهای بازنگری شود که داوران برای تصمیمات مهم چارچوب منسجمتری داشته باشند و جزییات کافی به بازیکنان و مربیان ارائه شود.
در دنیای فوتبال ایران نیز، هواداران همواره خواستار شفافیت بیشتر در داوری هستند. اگر چه ورود VAR میتواند تا حدودی اشتباهات را کاهش دهد، اما نباید فراموش کرد که جذابیت فوتبال در تصمیمگیری انسانی و خطای غیرعمد نیز نهفته است. بهتر است به جای وابستگی گسترده به تکنولوژی، روی آموزش صحیح داوران و اعتماد به قضاوت آنها تمرکز کنیم تا فوتبال بار دیگر به بازی مردم بازگردد، نه بازی تکنولوژی.
ارسال دیدگاه