بررسی عملکرد اسکاتلند در جام جهانی فوتبال تا کنون

تیم ملی اسکاتلند پس از دو بازی در گروه C جام جهانی فوتبال، مجموعاً سه امتیاز کسب کرده است؛ پیروزی یک بر صفر مقابل هائیتی و شکست یک بر صفر مقابل مراکش. اگر از برزیل در دیدار پایانی مرحله گروهی شکست سنگینی نخورند یا بتوانند حتی یک امتیاز بگیرند، به احتمال زیاد صعود به جمع ۳۲ تیم برتر برای شاگردان استیو کلارک قطعی خواهد شد.

مشکلات خط حمله اسکاتلند

اسکاتلند در بازی‌های تدارکاتی پیش از جام جهانی با سیستم ۴-۴-۲ موفق بود، اما در رقابت‌های رسمی، مهاجمان این تیم نتوانستند عملکرد قابل قبولی ارائه دهند. جان مک‌گین با خوش‌شانسی دروازه هائیتی را باز کرد و مهاجمان اصلی یعنی لورنس شانکلند و چه آدامز بیشتر در حاشیه بودند. برابر مراکش نیز آدامز تنها ۱۱ لمس توپ داشت و در نهایت تعویض شد تا اسکاتلند حتی یک شوت در چارچوب نداشته باشد.

کلارک احتمالاً برای بازی مقابل برزیل هم همین سیستم را امتحان کند، اما احتمال تغییر در خط حمله با حضور بازیکنانی مثل لیندون دایکز، شانکلند، راس استوارت و جورج هیست وجود دارد. وینگرهایی چون بن گانون-دوک و فیندلی کرتیس نیز پویایی لازم در دقایق پایانی را وارد کردند و ممکن است در بازی سوم بیش‌تر فرصت بازی پیدا کنند.

استحکام خط دفاعی

اگرچه خط حمله اسکاتلند ضعیف ظاهر شده، اما دفاع این تیم عملکرد خوبی داشته است. پس از ثبت یک اشتباه بزرگ و گل خوردن مقابل مراکش در ثانیه‌های ابتدایی، بازیکنان دفاعی به خصوص جک هندری با واکنش‌های مناسب، مانع خلق موقعیت خطرناک توسط حریف شدند. سرمربی تیم نیز مقاومت و روحیه بالای اسکاتلند را از نقاط قوت مهم تیمش دانسته است.

درخشش آنکاس گان درون دروازه

انتخاب آنکاس گان به عنوان دروازه‌بان شماره یک، با توجه به عدم حضور او در باشگاه ناتینگهام فارست مورد توجه قرار گرفت، اما کلارک به او اعتماد کرد و نتیجه هم گرفت. کلین‌شیت مقابل هائیتی و چند مهار عالی مقابل مراکش، نشان داد که کلارک در انتخاب خود اشتباه نکرده است.

میانگین تیم بدون حضور بیلی گیلمور

مصدومیت بیلی گیلمور و غیبت او در جام جهانی، به وضوح قدرت و آرامش اسکاتلند در میانه میدان را کاهش داده است. جایگزین شدن تایلهر فلمچر جوان هنوز نتوانسته خلا خلاقیت و کنترل گیلمور را پر کند و پاس‌کاری‌ها اغلب به ارسال‌های بلند به سمت مهاجمان محدود شده است. عملکرد اسکات مک‌تومینای و لوئیس فرگوسن نیز اگرچه تلاشگرانه بوده، اما شباهت چندانی به نقش محوری گیلمور ندارد.