در یکی از بارهای پرشور میامی، تپش جام جهانی ۲۰۲۶ فضای محفل را فراگرفته بود. ملیتهای مختلف، کیلیان امباپه با لباس آبی، لمین یامال، ارلینگ هالند و حتی لیونل مسی در دل این گردهمایی نمادین دیده میشدند. اما پنج اسکاتلندی با نگاهی مضطرب، سرشان را روی بازی مصر و ایران دوخته بودند؛ دیداری حیاتی برای بقای امید اسکاتلند.
درحالیکه مردم حاضر در بار غرق شادی و موسیقی بودند، اسکاتلندیها با هر گل و فرصت مصر یا ایران، هیجان و ناامیدی را توأمان احساس میکردند. بازی با گل زودهنگام مصر آغاز شد و شادی کوتاهی میان آنها رقم زد؛ اما ایران خیلی زود بازی را به تساوی کشاند. نهایتا، و با وجود تلاشهای ایران برای گل برتری و دقایق پایانی پرالتهاب، بازی مساوی شد.
این نتیجه شانس صعود اسکاتلند را تقریباً ناممکن ساخت؛ اما آنها همچنان دل به معجزه نتیجههای گروههای دیگر بستهاند. در میامی شاد، این گوشه کوچک، مثل اتاق عذاب اسکاتلندیها بود که با پایان شب و تخلیه بار، هنوز امیدوار به فردا ماندند.
ارسال دیدگاه