جود بلینگهام با نمایشهای خیرهکننده خود تحت هدایت توماس توخل، بدل به مهمترین بازیکن تاکتیکی این سرمربی در تیم ملی انگلیس شده است. در دیدار اخیر مقابل پاناما، بلینگهام با قرار گرفتن در نقشهای مختلف، نقش کلیدی در پیادهسازی تاکتیکهای توخل داشت. او ابتدا جای خالی دکلان رایس را با بازی در نقش باکستوباکس پر کرد و در نیمه دوم با پیشروی بیشتر و نفوذ به محوطه جریمه حریف تأثیر قابل توجهی در حملات انگلیس گذاشت.
توخل نسبت به مسابقات قبلی تیمش تغییرهایی در آرایش بازیکنان داد؛ این بار جارل کوانسا به علت مصدومیت ریچ جیمز در سمت راست خط دفاع قرار گرفت و نقشی ترکیبی میان مدافع و هافبک به عهده گرفت. بلینگهام نیز گاه نقش شماره ۱۰ کلاسیک را در زمان مالکیت توپ بازی کرد تا ترکیب انگلیس به ۳-۲-۵ یا حتی ۳-۱-۶ تبدیل شود. قابلیت بلینگهام برای خواندن صحنه و تطبیق با تغییرات تاکتیکی توخل، کلید بالانس خط وسط انگلیس بود.
در نیمه دوم، با نفوذهای هماهنگ، بلینگهام علاوه بر سازماندهی بازی، زمینهساز هر دو گل تیمش شد؛ چه با حرکات عمقی و چه با پاسهای در عمق و خلق موقعیت برای مهاجمان. سبک دفاع از جلو و ضدحملات، همچنین استفاده هوشمندانه از پاسهای عمودی و کار گروهی پس از از دست رفتن مالکیت، از جمله اصولی بود که بلینگهام به بهترین نحو در زمین اجرا کرد.
این عملکردها باعث شد شایعات و تردیدها درباره جایگاه بلینگهام در ترکیب اصلی انگلیس، حتی پیش از جام جهانی، از میان برود و اکنون او نقش ستون تیم را ایفا میکند؛ عنصری حیاتی در ساختار پر ریسک اما منعطف توخل برای فوتبال تورنمنتمحور و نتیجهگرا.
ارسال دیدگاه