باشگاه تاتنهام با وجود فتح لیگ اروپا و جوی شاد در بین بازیکنان پس از پیروزی بزرگ مقابل منچستریونایتد، نتوانست از بحرانهای عمیق خود فرار کند. این بحرانها که از ماهها قبل ریشه دوانده بود، در نهایت به برکناری "آنژ پوستکوقلو" سرمربی این تیم منجر شد. نگاهی به ماجرا از زاویهای ایرانی، نکات جالبی را روشن میکند.
فاصله گرفتن پوستکوقلو از بازیکنان
در ابتدا پوستکوقلو ارتباط نزدیکی با بازیکنان داشت؛ اما طی ماههای اخیر، تدریجاً ارتباط روزانه و تعامل او کاهش یافت. بازیکنان که پیشتر مسائل خود را مستقیم با سرمربی در میان میگذاشتند، ترجیح دادند مشکلات را به کادر فنی منتقل کنند. مشابه این فضا را در لیگ برتر ایران و جدایی برخی مربیان خارجی، بارها دیدهایم که فرهنگ تعاملی متفاوت مشکلاتی به وجود میآورد.
مشکلات خرید بازیکنان بزرگ و حواشی مدیریتی
تلاش ناکام برای جذب استعدادهایی مانند "دزیره دوه" که در نهایت به پاریسنژرمن رفت، موجی از ناامیدی را به داخل باشگاه برد. مدیریت ایرانیها نیز شاهد چنین شرایط مشابهی در جذب بازیکنان خارجی پرستاره بوده که معمولاً یا به خاطر بودجه یا به دلیل بحثهای مدیریتی اجرایی نمیشود و تأثیر مستقیمی روی نتایج میگذارد.
بحران مصدومیت و اختلاف بین کادر پزشکی و مربیان
مصدومیتهای پیاپی بازیکنان کلیدی (مانند سون، رومرو و...) باعث کلافگی کادر فنی و کل باشگاه شد؛ جدال میان گروه پزشکی و مربیان تبدیل به "بازی مقصر یابی" شد؛ مشابه شرایطی که در بسیاری از باشگاههای ایرانی نیز تجربه شده، بالاخص زمانی که مصدومیتها منجر به از دست دادن بازیهای حساس میشود.
تاکتیکهای تغییرناپذیر و انتقاد بازیکنان
پوستکوقلو به سبک "آنژهبال" خود وفادار ماند، حتی زمانی که برخی بازیکنان خواهان تغییر و استحکام دفاعی بودند. این پافشاری باعث ناراحتی برخی افراد مجموعه شد. نمونههایی از این رفتار، بارها در تیمهای ایرانی نیز مشاهده شده که مربی پای فلسفه خود مانده، حتی اگر نتایج دلخواه را نگیرد.
عملکرد ضعیف در لیگ داخلی و تصمیم قاطع مدیرعامل
در نهایت، جایگاه هفدهم تاتنهام در لیگ و آمار ضعیف بازیها، چیزی نبود که مدیریت باشگاه (دانیل لوی) بتواند چشمپوشی کند. حتی کسب جام اروپایی نیز در تغییر این تصمیم تأثیری نداشت. معادلی جالب در فوتبال ایران، فشار سنگین روی مدیران باشگاههاست که حاضرند برای نتایج لیگ، حتی قهرمانی در جام حذفی را نادیده بگیرند.
گزینههای جانشینی و آینده تاتنهام
حالا گزینههایی مانند توماس فرانک، مربی برنتفورد، و شایعات درباره احتمال بازگشت پوچتینو مطرحاند؛ موضوعی که برای هواداران تاتنهام به موضوعی جذاب بدل شده است. فوتبال ایران نیز سالهاست با انتخابهای بحثبرانگیزِ مربی خارجی و داخلی مواجه است.
به طور کلی، داستان تاتنهام نمونهای بارز از این واقعیت است که موفقیت مقطعی و حتی قهرمانی در جامهای اروپایی، برای حل ریشهای مشکلات، کافی نیست. ارتباطات انسانی، مدیریت باشگاهی و سبک بازی، در نهایت سرنوشت سرمربی و تیم را رقم میزند؛ چه در فوتبال انگلیس و چه در فوتبال ایران.
ارسال دیدگاه