برای نخستین بار در فصل ۲۰۲۶-۲۷، لیگ برتر انگلیس و چمپیونشیپ به مدت سه هفته متوقف شدند؛ تصمیمی که توسط فیفا و با هدف حمایت از رفاه بازیکنان اتخاذ شد. در گذشته، پنجره‌های بین‌المللی معمولاً دو هفته بودند، اما امسال، با توجه به برگزاری فینال جام جهانی ۲۰۲۶ در تیرماه و کاهش تعداد استراحت‌ها به چهار نوبت، این زمان طولانی‌تر شد.
هدف از این تغییرات کاهش فشار سفر به ویژه برای بازیکنان آفریقایی و آمریکای جنوبی بود که در اروپا بازی می‌کنند و بایستی برای بازی‌های ملی مرتبا بین قاره‌ها سفر کنند. با این وجود، طرفداران و مربیان از طولانی بودن فاصله و محرومیت از فوتبال باشگاهی به شدت انتقاد داشتند.
نگرانی از آسیب‌دیدگی بازیکنان
اگرچه رفاه بازیکنان از اهداف اصلی این تصمیم بود، اما افزایش شمار مصدومیت‌ها، به ویژه آسیب‌های عضلانی، نگرانی‌هایی را برانگیخت. بازیکنانی چون ارلینگ هالند (منچسترسیتی)، کیلیان امباپه (رئال مادرید)، کودی خاکپو، الکساندر ایساک و رافینیا از بارسلونا طی اردوهای ملی مصدوم شدند. اتحادیه بازیکنان نروژ نیز نسبت به فشار بیش از حد روی بازیکنان هشدار داد.
موضع مربیان و بازیکنان
توماس توخل، سرمربی تیم ملی انگلیس نیز نسبت به پنجره سه هفته‌ای انتقاد کرد و آن را چالش‌برانگیزتر از سال‌های گذشته دانست. او تأکید کرد که رفاه بازیکنان در اولویت قرار دارد و تصریح کرد که باید آمار دقیق مصدومیت‌ها جمع‌آوری شود.
با این حال، برخی مزایای دیگر نیز مطرح شد. حضور طولانی‌تر بازیکنان در تیم ملی موجب هماهنگی بیشتر و انجام تمرینات و جلسات بیشتر شد که برخی کارشناسان آن را مثمرثمر می‌دانند.
بازخورد هواداران
بسیاری از هواداران لیگ برتر و چمپیونشیپ از نبود فوتبال باشگاهی ابراز نارضایتی کردند و بازی‌های ملی را تکراری و کسل‌کننده دانستند. عده‌ای معتقد بودند استراحت طولانی، کارایی چندانی ندارد و فقط به مصدومیت‌های بیشتر منجر شده است. با این حال، برخی هواداران نیز این فرصت را غنیمت شمردند تا به تماشای لیگ‌های پایین‌تر یا مسابقات فوتبال زنان بروند و به بهبود مالی این باشگاه‌ها کمک کنند.
در نهایت به نظر می‌رسد نیاز به بازنگری و گردآوری داده‌های دقیق‌تری درباره تأثیر مدت پنجره بین‌المللی بر رفاه بازیکنان و جذابیت مسابقات برای طرفداران احساس می‌شود.
ارسال دیدگاه